Posted on

علائم یه سازمان کار آ بر این اساس به توضیح زیره:

  • وجود یه فرهنگ بسیار قوی وغنی و جوی مناسب در سازمان
  • روحیه همکاری، وفاداری به گروه و کار گروهی
  • روحیه

  • اعتماد، اطمینان، تفاهم و رابطه دوطرفه بین کارکنان و مدیریت سازمان
  • تصیمیم گیری در کنار منبع اطلاعاتی، جدا از اینکه منابع اطلاعاتی در کجای نمودار سازمان قرار دارن
  • وجود ارتباطات قوی در سطوح افقی و عمودی سازمان، همدردی و همدلی با اعضای سازمان در امور
  • دادن جایزه به مدیران متناسب با کارکرد، رشد و پیشرفت زیر دستان و هم ایجاد یه گروه کاری کار اومد
  • رابطه دوطرفه (تعامل) بین اعضای سازمان و اجزای اون وحل مسائل و تضادهایی که در اجرای طرح ها بین مجریان و اعضا به و جود میاد (البته به نفع سازمان).  محاسبه کارآیی اقتصادی دومین شاخصیه که در پروسه موثر داخلی مورد استفاده قرار می گیرد
  • اقتصاد

“ویلیام ایوون” روشی رو ارائه می کنه که واسه محاسبه کارآیی از مقادیر کمی استفاده می شه شناسایی هزینه های داده ها، پروسه تبدیل و ستاده ها اولین گامی است که در اجرای این روش ها باید برداشت. پس از اون واسه محاسبه یا آزمایش جنبه های جور واجور کارکرد سازمان، این متغیرها رو در هم می آمیزند یا ترکیب می کنن. اندازه ستاده ها به داده ها مهمترین شاخصیه که کارآیی رو نشون می دهد.

کاربرد: روش بر اساس پروسه داخلی سازمان از اون جهت اهمیت داره که واسه امتحان و اندازه گیری تاثیر سازمان از منابع موجود به صورت کارا استفاده می شه و فعالیت های درون سازمان به صورتی موزون و هماهنگ صورت می گیرد این روش هم بدون عیب نیس و کمبود هایی داره. در اجرای این روش نمی توان رابطه کل تولید و سازمان رو با محیط خارج آزمایش کرد. هم اینکه معمولا قضاوت درباره سلامت داخلی سازمان و کارکرد خوب اون به صورت ذهنی صورت می گیرد، چون خیلی از شکل های جور واجور مصرفی و پروسه درون سازمانی رو نمی توان به صورت کمی درآورد. روش بر اساس پروسه داخلی نکات مثبتی هم داره ولی مدیران باید همیشه متوجه باشن که کارآیی سازمان دیدگاه محدودی از اثر بخشیه.

 

۲-۲۹-۴ روش بر اساس تامین رضایت گروه های ذی نفع

گروه ذی نفع یکی از گروه های داخل یا خارج سازمانه که در کارکرد سازمان نقش و سهم مهمی داره. بستانکاران، عرضه کنندگان مواد اولیه، کارکنان و صاحبان شرکت از جمله افراد و گروه های ذی نفع هستن. در روش بر اساس تامین رضایت گروه های ذی نفع (که هم اینکه اون رو روش بر اساس ابواب جمعی هم می نامند) تعیین اندازه رضایت این گروه ها به عنوان شاخص کارکرد سازمان به حساب میاد. هر کدوم از گروه های ذی نفع واسه محاسبه تاثیر دارای شاخص خاصی می باشن چون منافع اونا خاصه.

شاخص ها: روش بر اساس تامین رضایت گروه های ذی نفع با در نظر گرفتن نوع کار سازمان تعریف می شه مثلا واسه یه موسسه صنعتی، صاحبان شرکت (بازده مالی) کارکنان (رضایت، حقوق، سرپرستی، مدیریت)، مشتریان (کیفیت کالا و خدمات)، بستانکاران (اندازه اعتبار)، جامعه (نقش شرکت در بهبود امور جامعه)، دولت (رعایت قوانین و مقررات)، عرضه کنندگان مواد اولیه (معامله رضایتبخش). اگه هر هفت شاخص روش زوم بشه (و نه یه شاخص) تاثیر سازمان به صورتی دقیق تر محاسبه می شه.

کاربرد: با در نظر گرفتن این موضوع که تاثیر سازمان یه موضوع پیچیده و چند بعدیه و یه پدیده چند بعدی رو نمی توان با شاخص منحصر به فرد آزمایش کرد ما از این رو روش بر اساس شاخص های اساسی معروفیت تقریبا زیادی پیدا کرد، خصوصا اینکه تحقیقات ثابت کرده که اگه در امتحان تاثیر سازمان چند گروه مورد آزمایش قرار گیرد (به خاطر این که تغییرات محیطی یه سره در جریانه و سازمان خود رو باید با اونا وفق دهد) نتیجه دقیق تری حاصل می شه. از طرف دیگه طبق تحقیقات سازمان واقعا به آبرو، اعتبار و معروفیت خود اهمیت می دهد و می کوشد تا در کارکرد خود خواسته های همه گروه های ذینفع رو تامین کنه پس اگه از نظر چند گروه ضعیف باشه معنیش اینه که سازمان از نظر تاثیر به اهداف مورد نظر نرسیده.

 

مزیت اصلی این روش اینه که دراجرای روش مزبور با دیدگاه بسیار وسیعتری به تاثیر سازمانی توجه می شه و عوامل محیطی و درون سازمانی مورد آزمایش قرار می گیرند. در این روش هم اینکه برداشت جامعه از مسئولیت های اجتماعی سازمان (یعنی چیزی که به صورت رسمی در روش های سنتی مورد توجه نبود) هم مورد توجه قرار می گیرد. در اجرای این روش همه شاخص ها به صورت همزمان مورد توجه قرار می گیرند و بر این نکته تاکید می شه که هیچ شاخصی منحصر به فردی نمی تونه تاثیر سازمان رو تعیین کنه.